Mensen vragen me vaak: "Bob, ben je geboren met een garde in je hand?" Het korte antwoord? Nee. Het lange antwoord? Eigenlijk is het allemaal begonnen door een mislukte appeltaart en een eigenwijze opa.
Het begon met een uitdaging
Het was 2015. Ik werkte nog op een kantoor, ver weg van de geur van vers brood en vanille. Voor de verjaardag van mijn zus besloot ik zelf een taart te bakken. "Hoe moeilijk kan het zijn?" dacht ik. Nou, heel moeilijk dus. De taart was zo hard dat we hem bijna met een hamer moesten aansnijden.
Mijn opa, die vroeger zelf bakker was, keek me aan en zei: "Bob, een taart bakken is geen werk, het is een gesprek tussen jou en het deeg. En jij luisterde duidelijk niet."
De geheime receptenboeken
Die opmerking liet me niet los. De weken daarna bracht ik elke avond door in de keuken van mijn opa. Hij leerde me niet alleen recepten, maar ook de kneepjes van het vak: hoe je ziet dat een deeg 'gelukkig' is, en waarom de temperatuur van de boter belangrijker is dan je denkt.
Toen hij overleed, liet hij me zijn handgeschreven receptenboeken na. Die schriften, met vlekken van bloem en suiker, zijn nog steeds de heilige graal van Bobs Taarten.
De sprong in het diepe
Bobs Taarten begon officieel op een zaterdagochtend in mijn eigen kleine keukentje. Ik bakte drie taarten voor de buurtmarkt. Binnen een half uur waren ze weg. De week daarna bakte ik er zes, en de week daarna twaalf. Voor ik het wist, stond de hele gang vol met zakken meel en kon ik mijn eigen aanrecht niet meer zien.
Het was tijd. Ik zegde mijn baan op, huurde een klein pandje, schilderde "Bob" op het raam en de rest is geschiedenis.
Waar we nu staan
Vandaag de dag is Bobs Taarten meer dan alleen een plek waar we gebak verkopen. Het is de plek waar we de traditie van mijn opa voortzetten, maar dan met de smaken van nu. Elke taart die jij in onze webshop bestelt, heeft nog steeds diezelfde basis: een gesprek tussen de bakker en het deeg.
Ben jij benieuwd naar die originele recepten van mijn opa? Houd de blog in de gaten, want binnenkort deel ik een van zijn grootste klassiekers!
Reactie plaatsen
Reacties